Welkom bij BonteHond. Wij maken het minst volwassen jeugdtheater van Nederland.
(Of juist het meest?)

“Theatertip voor een kind-ouder uitje: Pak ‘M van Bonte Hond. Ik ging met mijn 3-jarige dochter en we rolden allebei van de stoel van de lach. Next level playbacken plus een flinke dosis absurdisme. Gaat dat zien! (ook zonder kind)”

Jelle Brandt Corstius over PAK'M
mei 2019

En de boodschap, want die is niet over het hoofd te zien, mag er ook zijn: het hoeft niet zoals het hoort, een tikje of heel erg anders is ook goed, leuk, gezellig, grappig of mooi. Een belangrijke boodschap voor jonge mensen die zich soms genoodzaakt zien om het gedrag dat ze voorgeschoteld krijgen via anderen of sociale media klakkeloos te kopiëren.

Leeuwarder Courant over Vadertje & Moedertje
apr 2019

Wat een geweldige productie is dit, en wat een top-jeugdtheater kent Nederland toch.

Leeuwarder Courant over Vadertje & Moedertje
apr 2019

Hilarisch zijn Michiel Blankwaardt en Tessa Jonge Poerink als schreeuwende, tongzoenende oma’s. Maar ook Manon Nieuwe boer schittert als wachtend kind en als (ja echt) kotsend Kwaad. Zanger Reinier van Harten weet binnen luttele seconden een bedachtzame sfeer op te roepen. Wat een gepassioneerd vakmanschap krijgen we hier te zien.

Leeuwarder Courant over Vadertje & Moedertje
apr 2019

Een uur lang klopt alles. Vier acteurs, in de regie van René Geerlings, weten een wereld op te roepen waarin alles kan. Ze weten het jonge publiek in rap tempo van hevig ontroerd naar hikkend van de lach te brengen, van een staat vol van argwaan naar een van grote overgave. En dat allemaal door de kinderwereld te verbeelden; een wereld boordevol rollenspel waarin alles mogelijk is.

Leeuwarder Courant over Vadertje & Moedertje
apr 2019

We kijken naar een lieflijk dorpje met aangeharkt gras, kleurige speelhuisjes en hardplastic hondenhok. Van die kunststof exemplaren die je aantreft in speeltuinen en op gazon in gezinswijken. Braaf en burgerlijk. Maar dat blijft het niet lang tijdens de lekker opruiende jeugdtheatervoorstelling Vadertje & Moedertje van BonteHond.

De Volkskrant over Vadertje & Moedertje
apr 2019

De acteurs van BonteHond geven hilarisch vorm aan dit lekker opruiend omdenktheater.

De Volkskrant over Vadertje & Moedertje
apr 2019

Toneelschrijver Sanne Schuhmacher en regisseur René Geerlings brengen Vadertje & Moedertje als excentrieke mix van brutaal kinderspel, alternatieve poppenhoek en anarchistisch sprookje.

De Volkskrant over Vadertje & Moedertje
apr 2019

“Herkenbaarheid is de grote kracht van Vadertje & Moedertje. Ouders herkennen hoe onredelijk ze kunnen zijn als ze te veel met zichzelf bezig zijn. Kinderen herkennen de onzinnige redenen waarom ze moeten gehoorzamen. Door met zijn allen te spelen, ontstaat ruimte om los te breken van labels.”

Keuze van de Criticus - Theaterkrant over Vadertje & Moedertje
mrt 2019

“Alles klopt in deze voorstelling. Het decor, de spelers, het verhaal, de humor. Op de hellende groene speelvloer staan vier plastic speelhuisjes van verschillend formaat die dienst doen als alles van huis tot droomland (decorontwerp: Calle de Hoog). Jonge Poerink heeft als het kind de lach aan haar kont, haar lichaamstaal zit tegen schmieren aan maar is juist daarom overtuigend. Blankwaardt en Nieuweboer als de ouders smeden vloeiend alles aaneen, van fantasie tot realisme.”

Keuze van de Criticus - Theaterkrant over Vadertje & Moedertje
mrt 2019

“Regisseur en artistiek leider René Geerlings van BonteHond mag jeugdtheater graag gebruiken om vastgeroeste waarden en normen ter discussie stellen. Met Vadertje & Moedertje zet hij daarin een nieuwe, verfrissende stap.’’

Keuze van de Criticus - Theaterkrant over Vadertje & Moedertje
mrt 2019

‘’BonteHond zet in deze zeer geestige voorstelling vraagtekens bij burgerlijke vanzelfsprekendheden. Mensen worden maar ongelukkig van al die normen en verplichtingen. Het is veel fijner die overboord te zetten.”

Keuze van de Criticus - Theaterkrant over Vadertje & Moedertje
mrt 2019

“De makers van VADERTJE & MOEDERTJE gooien de kont tegen de kribbe en stellen alles wat ‘normaal’ is ter discussie: waarom is je moeder een vrouw en geen man? Je kunt ook een ‘moederman’ hebben, ‘als die maar van je houdt’. En een ‘vadervrouw’, als dat in jouw gezin toevallig zo uitkomt.’’

Keuze van de Criticus - Theaterkrant over Vadertje & Moedertje
mrt 2019

“PAK’M wordt virtuoos gespeeld door Milan Boele van Hensbroek, Dionisio Matias en Linda Zijl, meesters in slapstick.”

Hans Smit - Het Parool over PAK'M
feb 2019

“Ook in PAK’M wordt slim gebruik gemaakt van techniek, vooral de soundtrack van Wim Conradi is geweldig.”

Hans Smit - Het Parool over PAK'M
feb 2019

“Vooral het spatzuiver playbacken van de tv-uitzendingen doet je met open mond toekijken.”

Hans Smit - Het Parool over PAK'M
feb 2019

“Regisseur René Geerlings weet hoe hij de kleintjes kan boeien (en niet alleen die).”

Hans Smit - Het Parool over PAK'M
feb 2019

“…net als in AaiPet, de vorige kleutervoorstelling voor de allerkleinsten van regisseur René Geerlings en Wim Conradi, is de timing van de spelers (Milan Boele van Hensbroek, Dionisio Matias en Linda Zijl) perfect en betrekken zij waar maar even kan de kinderen in hun doldwaze jacht op de microfoon.”

Henri Drost - Theaterkrant over PAK'M
feb 2019

“Het gevecht om die te bemachtigen, resulteert meteen in veel geren, elkaar voor de gek proberen te houden en tekenfilmachtige slapstick. Nog grappiger wordt het als de microfoon een eigen wil blijkt te hebben en overal opduikt en ‘Pak me dan, pak me dan, je kan me toch niet krijgen’ lijkt te zeggen.”

Henri Drost - Theaterkrant over PAK'M
feb 2019

“De besnorde Milan Boele van Hensbroek en Dionisio Matias en de gestylede Linda Zijl (met blonde bobpruik) storten zich met uitvergrote mimiek en gestiek in doldwaze slapstick. De soundtrack van Wim Conradi (van ‘Boink!’ tot hartkloppingen) is daarbij allesbepalend.”

Annette Embrechts - Volkskrant over PAK'M
jan 2019

“Om de hilariteit van die woordeloze achtervolgingen is het regisseur René Geerlings in Pak ‘m (3+) te doen.”

Annette Embrechts - Volkskrant over PAK'M
jan 2019

“(...) uniek hoe het in elkaar zit en zeker uniek hoe ze de kinderen kunnen uitdagen om mee te doen.”

Mieke van der Raay - Ilovetheater over PAK'M
jan 2019

“Het is gewoon magnifiek hoe de kinderen in de zaal op het spel reageren.”

Mieke van der Raay - Ilovetheater over PAK'M
jan 2019

Thuis kroop onze zoon gelijk in de rol van journalist door het gekregen plopkapje op zijn vinger te plaatsen en vragen aan onze gezinsleden te stellen. Al gauw werd het kapje een soort ‘talkingstick’, wat ervoor zorgde dat we leuke gesprekken kregen en dat niet iedereen door elkaar praatte.

Saskia te Nijenhuis-Koetsier over PAK'M
jan 2019

“Voor iedereen boven de drie jaar. Maar je kunt er ook gewoon heen als volwassene, want het is een subliem stuk, heel grappig en slim.”

Paulien Cornelisse over PAK'M
okt 2018

(..) BonteHond en Beumer&Drost hebben dat nu uitgewerkt tot een volwaardige, geestige en soms ontroerende voorstelling.

Theaterkrant over Legends
sept 2018

Lars is de Man van Steen in een kostuum dat indrukwekkend bonkt als hij loopt. Sonja draagt een soort leren Lara Croft-pakje. En Ron is met geitenmasker en blote bast King Sjasja van het House of Nature.

Theaterkrant over Legends
sept 2018

Vormgeving en geluid spelen een belangrijke rol in Legends. Het decor bestaat uit drie driehoeken, waarvan de spierwitte voorkanten de strakke werkplekken van de personages voorstellen. De achterkanten ervan zijn bekleed met bomen, varens, mos. Met de spreuk ‘Tijd in’ springen de drie in hun fantasierol; dan barst ook de Efteling-achtige avonturenfilmmuziek los. Bij het uitspreken van de formule ‘Out of Character’ gaat het gekleurde licht uit, stopt de muziek en worden de personages weer normaal.

Theaterkrant over Legends
sept 2018

De teksten zijn geestig (tekstbijdragen van Sofie Tseng) en de acteurs grappig. Sterk is de onderlaag van het verhaal: de fantasie-wereld verandert op den duur de houding van de personages in hun dagelijks leven.

Theaterkrant over Legends
sept 2018

Regisseur René Geerlings krijgt het voor elkaar zijn acteurs ieder twee personages door elkaar heen te laten spelen. De lompe Man van Steen (Maurits van den Berg) is een ander mens dan de helpdeskmedewerker die zich aan de telefoon moet laten uitkafferen. De onzichtbare verpleegster Sonja (Lisa Groothof) durft in haar leren pak overal op af te gaan. En Ron (Sacha Muller) voelt zich in zijn witte overall eenzaam en nutteloos, maar offert zich op in zijn rol als Koning.

Theaterkrant over Legends
sept 2018

LEGENDS laat je zien dat je jezelf steeds opnieuw kunt uitvinden, maar ook dat je niet hoeft te veranderen als je dat niet wilt. Dat geldt niet alleen in het spel, maar ook in het echte leven.

Kidsweek over Legends
sept 2018

De spannende muziek en geluidseffecten van zoevende zwaarden en een zompig moeras zorgen ervoor dat je helemaal wordt meegesleurd in hun spel en ook wilt meedoen!

Kidsweek over Legends
sept 2018

De op hol geslagen fantasie van het trio en hun dramatische manier van spelen zorgen voor een hoop hilarische scènes.

Kidsweek over Legends
sept 2018

LEGENDS is legendarisch leuk

Kidsweek over Legends
sept 2018

Zelf vond ik dat er in deze voorstelling een duidelijke verhaallijn was. Dat vind ik altijd fijn. Er zaten leuk grappen in en een heel groot compliment aan hoe deze acteurs in de hitte (het was echt super heet op de locatie, in de middag in de zon en 36 graden) alsnog zo’n super mooie en gave voorstelling hebben neergezet. Deze voorstelling is zeker een aanrader voor mensen die nog niet weten waar ze heen willen gaan.

Robbe (12) over IK
aug 2018

Met een beeldende en fysieke speelstijl, omlijst door spannende visuals en theatrale elektropop van Reindier, speelt BonteHond in op de huidige beeldcultuur. De groteske en strakke dansstijl wordt afgewisseld met een hemeltergend gekwetst zwijgen. Een schreeuw om aandacht en de angst om afgewezen te worden - of niet eens te worden gezien.

De Dagkrant Theaterfestival Boulevard over IK
aug 2018

Ook het ironische IK van BonteHond neemt foute handel op de korrel. Op het ritme van de theatrale elektropop van REINDIER wordt daarin volop in identiteiten gehandeld. Onder het mom van gezinstherapie belanden twee ouders, hun ontspoorde dochter en nog een paar personages in een uithoek.

De Volkskrant over IK
juli 2018

Vooral de jongste generatie (lekker herkenbaar en grappig gespeeld door Ayla Satijn) weet zich geen raad, nu het vloggen online stokt en het leven daardoor in hun ogen verdampt: ‘Als m’n volgers niet weten hoe het met me gaat, weet ik het zelf ook niet.’ De volwassenen blijken eveneens verslaafd aan aandacht en behept met nogal wat stoornissen.

De Volkskrant over IK
juli 2018

Het is serieuze stuff, en toch slaagt Geerlings er slim in om zijn tone of voice perfect af te stemmen op een puberend publiek: de liedjes en dansjes zijn cool, de visuals flitsend, het spel net genoeg over the top om te plezieren zonder te irriteren.

Theaterkrant over IK
juni 2018

Zowel de gelaagde tekst van Eva Gouda als het uitgebalanceerde spel – ergens tussen heerlijk vet en onverwachts kwetsbaar – zorgen ervoor dat we gaandeweg de mensen leren kennen die schuilen achter de window-dressing.

Theaterkrant over IK
juni 2018

Over het exploderende narcisme van de mens in dit selfie-tijdperk is al veel inkt gevloeid, maar de regie van artistiek leider René Geerlings bij BonteHond maakt de omvang en de tragiek ervan heerlijk aanschouwelijk. IK fileert in een fris en geestig samenspel van tekst (Eva Gouda), visuals (Karl Klomp) en muziek (REINDIER) de huidige aandachtsverslaving en doet dat genadeloos, maar zonder met het vingertje te zwaaien.

Theaterkrant over IK
juni 2018

Prachtige voorstelling die zowel kleuters als volwassenen op hun stoel houdt, maar er zeker niet aan vastlijmt. Wat een prachtige vondsten op het gebied van taal, beweging, mimiek en decor. De eenvoud maakt er ook een sterke voorstelling van. Ook met een prima spanningsboog van 45 minuten. zo hoort theater kortom te zijn!

Albert Dorrestein over DRIE
mei 2018

Ik vond het echt bijzonder dat het zo’n grote groep acteurs was en het zag er spectaculair uit toen ze het veld op kwamen rennen. Op een normaal toneel zou er niet de ruimte zijn geweest om zo’n grote groep op een toneel te laten spelen. Ze begonnen niet te voetballen tegen elkaar, maar het werd een soort dansbattle. Wel een erg goede dansbattle, want ze konden echt goed dansen. Ze trokken de hele tijd je aandacht, door het publiek te betrekken bij de voorstelling.

Ik vind dat dit een van de beste voorstellingen is die ik heb bekeken.



Ammie (11 jaar)

Kinderjury Zapp Theaterpijs over SCHOPPEN
mei 2018

Wat een cadeautje!!

Onze mannen van 3 en 4 vonden het geweldig en ik vond het betoverend. Hoe bijzonder en super knap, die balans tussen veel en weinig met een reusachtig resultaat!

Thankzz!

Adolé over DRIE
mei 2018

Geen poespas. Niet meer prikkels dan strikt nodig, zodat de concentratie naar het spel zelf gaat. Een spel dat even rebels als oprecht is. (…) Ingenieus. Dit eerbetoon aan in 2015 overleden Rümke is in feite ook een hommage aan de kracht van essentie. Een diepe buiging.

Eindhovens Dagblad over DRIE
mei 2018

De afgelopen jaren heel wat voorstellingen gezien en deze staat absoluut in de top 3! Ontzettend leuke en originele theatershow! Knap acteerwerk! Onze zoon van 4 en dochter van 3 jaar vonden het fantastisch (evenals wijzelf). Een absolute aanrader.

Maartje over DRIE
mei 2018

Ik vond het hilarisch! Ik was niet de enige die het leuk vond want ik zag de kinderen helemaal meegaan in het verhaal en zelfs de ouders deden mee. Kortom super!



Ammie (11 jaar)

Kinderjury Zapp Theaterpijs over FOEI
apr 2018

Ik vond het een superleuke voorstelling en ik vind het zeker een aanrader omdat het voor iedereen leuk is en het zit vol nieuwe ontdekkingen.

Ammie (11 jaar)

Kinderjury Zapp Theaterpijs over FOEI
apr 2018

SCHOPPEN maakt discriminatie binnen de sport bespreekbaar

Journalistiek Zwolle over SCHOPPEN
apr 2018

‘Drie’ is een liefdevolle uitgeklede en muzikale ode aan Matthijs Rümke, de in 2015 overleden oud artistiek leider van Theater Artemis. “Drie stoelen en een technicus. Meer heb je niet nodig.”

Brabants Dagblad over DRIE
apr 2018

Voetbal is er voor iedereen, ongeacht culturele achtergrond, uiterlijk of seksuele voorkeur. En dat dat niet altijd vanzelf gaat. dat is logisch! Dat wil deze theatervoorstelling laten zien. Het wordt gespeeld òp het voetbalveld bij een van onze mooie amateurclubs. Ik raad het iedereen aan.

Michael van Praag – bondsvoorzitter KNVB over SCHOPPEN
apr 2018

En juist daarover willen de makers je laten nadenken: over wat er wordt geroepen en hoe anderen dat diep kan raken. Met dat als doel schiet SCHOPPEN keihard raak.

Kidsweek over SCHOPPEN
apr 2018

Er komt zelfs nauwelijks een bal aan te pas. Al voel je wel dezelfde spanning als de spelers in slow-motion al luchtvoetballend richting het doel bewegen.

Kidsweek over SCHOPPEN
apr 2018

Wat een super leuke voorstelling. De kinderen van groep 1 en 2 hebben genoten. Sloot goed aan bij de belevingswereld van de kinderen. Zie dit drietal volgend schooljaar graag terug!

Anouk en Karima over DRIE
apr 2018

De twee elftallen plus scheids die DOX en BonteHond bij elkaar hebben gebracht voor voetbalvoorstelling Schoppen rennen en duikelen tijdens Festival Tweetakt met zoveel aanstekelijk plezier over het veld dat je langs de lijn, met de geur van aarde en geplet gras in je neus, bijna niet stil kunt staan

theaterkrant over SCHOPPEN
apr 2018

Max van 12 jaar, zelf keeper bij de JO13-3, zegt alle scheldwoorden echt te herkennen van zijn eigen wedstrijden.

de Volkskrant over SCHOPPEN
apr 2018

De stevige beat van componist Gery Mendes bindt gedurende zeventig minuten al die eerlijke bekentenissen bij elkaar tot een soort voetbalmars.

de Volkskrant over SCHOPPEN
apr 2018

‘Eén team, ‘één ploeg, één elftal!’, schallen elf schorre mannenstemmen in koor door onze koptelefoon. Ze hebben er woest veel zin in. Hun tegenstander niet minder. Er staat tenslotte wat op het spel: Zwaluwen Utrecht 1911 tegen FC Almere, en dat met veel publiek in een stralende avondzon, op de groene velden in Kanaleneiland.

de Volkskrant over SCHOPPEN
apr 2018

De makers onder regie van Judith Faas veroordelen de grofgebekte voetbaltaal niet. Ze laten in deze mozaïekvoorstelling wel zien, hoe makkelijk grappen over huidskleur, gewicht, geslacht en seks dooretteren in het hoofd van de spelers.

de Volkskrant over SCHOPPEN
apr 2018

Een lekkere sportieve ambiance – zo vaak zit je als theaterbezoeker niet op een voetbalveld. ‘Schoppen, strijden, scoren,’ zingen ze als lijflied. Ze duikelen over de middenstip, met breakdancemoves, vliegende salto’s, springende handstanden, maaiende benen uit de capoeiradans en nog een linkse en rechtse uit de vechtsport.

de Volkskrant over SCHOPPEN
apr 2018

Wat ik leuk vond is dat het publiek ook een beetje werd meegenomen, bijvoorbeeld dat als iemand op z’n telefoon zat dat er dan een alarm afging. En het was echt een kindervoorstelling, bij sommige voorstellingen heb ik dat ik er niet heel veel aan vond, maar deze was echt heel leuk! Mijn complimenten voor de acteurs!



Simeon (11 jaar)

Kinderjury Zapp Theaterpijs over FOEI
apr 2018

Ik vond het een leuke en grappige voorstelling en mijn vader moest er ook om lachen.

Ik geef deze voorstelling 5 sterren.



Lene Mae Kee (10 jaar)

Kinderjury Zapp Theaterpijs over FOEI
apr 2018

Er was een groot raam waar je eerst niet doorheen kon kijken. Het decor leek op het eerste gezicht een beetje saai. Maar

dat leek maar zo. Dat heeft me verrast, de makers hebben er goed over nagedacht.



Niobe (10 jaar)

Kinderjury Zapp Theaterpijs over FOEI
apr 2018

Ik vond het een hele hele hele leuke en originele voorstelling. Van mij krijgt FOEI een dikke 5***** sterren. Echt een aanrader!



Niobe (10 jaar)

Kinderjury Zapp Theaterpijs over FOEI
apr 2018

Een avontuur op de paar vierkante meter. Prachtig en aanstekelijk voorstelbaar gemaakt voor jong publiek.

De Volkskrant over DRIE
mrt 2018

In FOEI onderwerpen ze zichzelf aan experimenten waarbij ze herkenbare verleidingen moeten zien te weerstaan, zoals het passen op andermans gebakje en het onderdrukken van het eigenbelang. Ondertussen ondermijnen ze de ander met vals spel, spiegelruiten, neparmen en slagroomgevechten. Tot grote hilariteit van het publiek. Dat leeft bij al deze jeugdvoorstellingen mee, alsof hun eigen jonge leventje ervan af hangt. Ze staan nog net niet op de banken. Dit is duidelijk hun opstand.

Annette Embrechts, De Volkskrant over FOEI
mrt 2018

Slapstick vereist vooral een knappe timing. Job Raaijmakers en Maurits van den Berg zijn daar in regie van René Geerlings enorm bedreven in.

Annette Embrechts, De Volkskrant over FOEI
mrt 2018

Niet alleen heel leerzaam voor kinderen, maar ook voor ouders, zodat zij ook in kunnen zien dat kinderen niet perfect hoeven te zijn in alles.

I Love Theater over FOEI
mrt 2018

De twee spelers zijn vanaf de eerste seconde charismatisch, je kan gewoon niet stoppen met naar ze te kijken.

I Love Theater over FOEI
mrt 2018

“Je snapt meteen waarom toneel zo mooi is. (…) Drie spelers met het vermogen om niet alleen de woorden te laten fladderen maar ook heel hun lijven. De schakelingen, de slapstick-toverij, het flitsend handenwerk en de geestige mimiek – het gebeurt voor je neus, je zit erbij, je kijkt ernaar en je gelooft je ogen niet. Ze kunnen echt vliegen. Ook al is dat niet waar. Zo wou Matthijs dat.”

De Groene Amsterdammer over DRIE
mrt 2018

Laatst in Drachten zag ik Job en Maurits in de fantastische voorstelling Foei!

En weer is Bonte Hond erin geslaagd om een heerlijke hilarische en o zo belangrijke voorstelling te maken.

Het was weer genieten van die mooie BonteHond signatuur.

Op naar de volgende!

Eva Pit - programmeur jeugdtheater over FOEI
mrt 2018

Echt een top voorstelling!

Ik ben met een groep 3-4 combinatie anderstaligen komen kijken in Den Haag ( sommigen echt net 2 dagen in Nederland) en ik heb 40 minuten lang 20 stralende koppies gezien. Ze waren eigenlijk niet op hun stoel te houden! Erg goede interactieve afsluiting!!!



Ik kom volgende week fijn met mijn dochter kijken in Rotterdam, die kan ik het niet onthouden!

Natasja over DRIE
mrt 2018

Op uitnodiging van Theatergezelschap Bonte Hond mocht ik samen met mijn twee dochters van bijna 5 en 7 jaar oud naar de première voorstelling van Foei!

In de wachtruimte begon het spel der verleidingen al, zou je nou wel of niet aan de soesjes en spekjes mogen komen die daar onder de stulp staan? Wat zou dat gaan zeggen over de show van vanmiddag? De jongens die in het onderzoekslaboratorium werken zetten een geweldige theatershow neer. De timing, het verhaal, de herkenbaarheid bij het publiek, de verleidingen, de strijd van de mannen wie uiteindelijk het hoogste gaat scoren, de interactie vanuit het publiek, subliem gewoon. De meiden hebben genoten.

Ik weet nog steeds niet wie er uiteindelijk nou het hardst hebben gelachen in de zaal, de kinderen of stiekem toch de grote mensen?!

Foei, een absolute aanrader voor het hele gezin!




Jacqueline, Kidsproof Almere over FOEI
mrt 2018

Na een reeks absurde en kolderieke experimenten, waarin onder andere het ‘kwaad’ tot as vergruizeld in een urn wordt opgevangen en het volwassenpubliek op ludieke wijze wordt gewezen op zijn voorbeeldfunctie, ontspoort de boel prettig in een woedende rap waarin alle scheldwoorden ritmisch zijn weggepiept.

Theaterkrant over FOEI
mrt 2018

Maurits van den Berg en Job Raaijmakers spelen het tweetal met gevoel voor overdrijving, daarbij geholpen door het stripachtige geluidsdecor van componist Wim Conradi. Raaijmakers speelt zijn schoorvoetende underdogpositie vet uit en Van den Berg gaat net dat irritante maar zeer herkenbare tikje te ver in zijn begrip voor de jaloezie van zijn collega.

Theaterkrant over FOEI
mrt 2018

In FOEI van BonteHond proberen twee wetenschappers in een laboratorium te onderzoeken waar het kwaad zich precies schuilhoudt en hoe ze zich daarvan kunnen ontdoen. Want ze willen dolgraag ‘goed’ zijn, deze twee wetenschappers. Natuurlijk. Net zoals kleuters. En net zoals volwassenen trouwens. Maar dat het allemaal echt niet zo eenvoudig is, blijkt al snel.

Theaterkrant over FOEI
mrt 2018

Ze schakelen intuïtief, timen hun tekst magisch met elkaar en de muziek. En dan ontstaat er iets zeldzaams. Iets meeslepends dat recht het hart ingaat. Een voorstelling die het verdient om een ‘ode’ te zijn.

Theaterkrant over DRIE
feb 2018

Freek Nieuwdorp, Ayrton Fraenk en Niek van der Horst (die zeventien jaar geleden ook al meedeed) spelen ontwapenend, pakken haarscherp de volle ernst waarmee kleuters het leven te lijf gaan.

Theaterkrant over DRIE
feb 2018

In ‘Revolution starts now’ stort BonteHond een spitsvondige, filosofische woordenvloed uit over het 14+-publiek

Theaterkrant over Revolution starts now
dec 2017

“Het is een prachtige tekst die Tuinstra en Koster spelen, geschreven door Rob de Graaf.”

Theaterkrant over Revolution starts now
dec 2017

“Gelukkig weet de eindregie van René Geerlings het zich telkens herhalende patroon van de tekst uiterst inventief in treffende beelden te vangen: acteurs met flowerpower pruiken of hertengeweien op het hoofd, afgewisseld met kolderiek strakke bewegingen en showoptredens.”

Theaterkrant over Revolution starts now
dec 2017

“Door het aardse, relativerende en vette spel weten de twee charismatische acteurs bovendien de aandacht van het publiek tot het einde vast te houden.”

Theaterkrant over Revolution starts now
dec 2017

Wat een mooie voorstelling afgelopen zondag in tante Truus. Echt heel mooi en knap opgezet en gespeeld! Deze voorstelling verdient het in heel Nederland te worden gespeeld. Zo mooi en grappig en luchtig het thema van pesten en discrimerenen uitgewerkt. Ook het publiek leek erg divers. Weinig elitaire randstedelijke types ( behalve wij natuurlijk☺)maar bovenal lokalo’s , althans zo leek het!!! Ik heb nu al spijt dat ik niet eerdere voorstellingen heb bezocht…

Bezoeker over Ja... Hoe zeg je dat?
nov 2017

Ja… hoe zeg je dat? MOET je gezien hebben. Een feestje van herkenning.

Ger Visser over Ja... Hoe zeg je dat?
nov 2017

Een leerzame, grappige, aandoenlijke en (h)eerlijke voorstelling!

Arna van der Sloot over Ja... Hoe zeg je dat?
nov 2017

Batelaan kon het al toen hij twaalf jaar geleden voor jeugd begon: de ultradunne grens tussen iets en niets op een hilarische manier aan de tand voelen en zijn jeugdige kijkers daar tot op hun botten in meenemen.

Theaterkrant over Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt
okt 2017

Het is grappig, maar ook weer serieus en educatief, dus gewoon alles wat een voorstelling moet zijn.

ilovetheater.nl over Revolution starts now
okt 2017

Floyd en Henke weten precies hoe ze het publiek bij alles moeten betrekken en zorgen er voor dat je aandacht geen seconde verslapt.

ilovetheater.nl over Revolution starts now
okt 2017

Ik was naar de try out gegaan, met mijn puberende zoon. Ik was echt versteld wat Henke en Floyd voor show gaven. Niet alleen ik vond het leuk, mijn zoon tegen alle verwachting vond het ook leuk en dat is een prestatie waard. Even wat kernwoorden bij elkaar: veel humor, fantastische interactie met het publiek en het had een diepere laag. Kortom een fantastische voorstelling, ik kan het iedereen aanbevelen!

1e Rang - Richard van der Bos over Revolution starts now
sept 2017

In ‘Voor de zekerheid’ ridiculiseert BonteHond op een prettige manier onze op angst ingerichte samenleving.

Theaterkrant over Voor de zekerheid
sept 2017

Wie niet kan fantaseren, kent ook geen angst, zei de Deense filosoof Søren Kierkegaard. Bang zijn vereist dus een zekere mate van creativiteit. Laten we in dat kader vooral met zijn allen bang blijven. Maar dan graag wel met evenveel humor en relativering als bij Appelhof en Sonderen. Dan komt het wel goed.

Theaterkrant over Voor de zekerheid
sept 2017

Appelhof en Sonderen laten met deze voorstelling zien dat ze behoorlijk wat in hun mars hebben. Appelhof en Bakker spelen een divers scala aan personages en schakelen moeiteloos. Hun spelplezier is aanstekelijk, en het jonge publiek in de Krakeling gruwelt vrolijk met ze mee.

Theaterkrant over Voor de zekerheid
sept 2017

Er speelden in deze voorstelling vijf personen, twee mannen en drie vrouwen. Ze wisselden de hele tijd van personage én wisselden op wie ze verliefd waren. Hierdoor liep alles de hele tijd door elkaar. Zo erg, dat zelfs de spelers het op een bepaald moment niet meer begrepen. Dat was heel grappig. Dit soort dingen; zaken die een beetje raar en gek zijn horen volgens de Kinderjury bij een klucht. Maar daardoor was het verhaal soms wel een beetje lastig te volgen. Ook vond de Kinderjury dat er een soort ‘gênantheid’ in de voorstelling zat, dat hoort blijkbaar ook bij een klucht. Zo deden de acteurs bijvoorbeeld alsof ze íets in bed gingen doen, maar uiteindelijk bleken ze alleen maar een boekje te gaan lezen. Dan moeten jonge kinderen even de ogen dicht doen.

De Kinderjury vindt KLUCHT een hele grappige voorstelling maar ook een tikje verwarrend.

Juryrapport Zapp Theaterprijs over KLUCHT
sept 2017

De voorstelling KLUCHT is vooral een voorstelling waar veel om gelachen werd door de Kinderjury. Het ene grappige ding na het andere zat erin. Bijzonder vonden de kinderen het decor: dat bestond vooral uit deuren waardoor iedere keer mensen op en af kwamen. Achter elke deur zat iets anders zoals een toilet of een elektriciteitskast. Ook was er een deur die geen deur was, of toch wel? En sommige deuren zag je pas aan het einde van de voorstelling.

Juryrapport Zapp Theaterprijs over KLUCHT
sept 2017

“‘Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt’ verveelt geen moment”

Brabants Dagblad over Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt
aug 2017

“Een geweldige tegendraadse, ontregelende en absurde voorstelling die na twaalf jaar nog overtuigt. Geniaal.”

Brabants Dagblad over Voorstelling waarin hopelijk niets gebeurt
aug 2017

Vanmorgen met de kinderen van groep 3b van de Bredeschool Annie m.g. Schmidt uit Amsterdam - naar KLUCHT in de Krakeling geweest. Wat een heerlijke (!!) voorstelling. Ik heb het toen we naar buiten liepen al tegen jullie gezegd maar ik wil het graag via deze mail nogmaals herhalen: ‘dit is een hilarische, ‘campy’, dolkomische kindervoorstelling waar mijn klas & ik enorm van genoten hebben.’ Ik ben al een senior leerkracht (bijna 54 jaar oud) dus jullie muziekkeuze was een feest der herkenning (o.a. een originele vertaling van de 10cc ‘classic’ ‘I’m not in love’) . Heel erg bedankt voor een fantastische ochtend kindertheater. Ik kijk uit naar jullie volgende voorstelling!



Leerkracht Bredeschool Annie M.G. Schmidt

Meertien van Renen over KLUCHT
jan 2017

“BonteHond is het Almeerse gezelschap voor jeugdtheater. Het heeft een patent op pareltjes voor kinderen en iedereen die dat graag weer eventjes wil zijn”

Haarlems Dagblad over KLUCHT
jan 2017

“KLUCHT is typisch zo’n briljante productie voor kinderen waar volwassenen ook veel lol aan beleven en waar ook nog een diepere laag in zit”

Haarlems Dagblad over KLUCHT
jan 2017

“In de verschillende kleine ruimtes die achtereenvolgens worden aangedaan zit en staat het publiek opeen gepakt. Spelers scheren soms rakelings langs. Het draagt allemaal bij aan het gevoel van intimiteit dat de thematiek invoelbaar maakt.” ****

Theaterkrant over Broek uit!
dec 2016
Laden